Młodzieżowe

„Seria Niefortunnych Zdarzeń” – Lemony Snicket

Czy zdarzyło się wam, że nieszczęście nie chciało wam opuścić? Że było wszędzie gdzie tylko powędrowaliście? I że czuliście iż już chyba szczęście do was nie powędruję?

Takie uczucie właśnie odczuwali rodzeństwo Baudelaire z „Seria niefortunnych zdarzeń” autora Daniela Handlera, który pisał ten cykl pod pseudonimem Lemony Snicket

O autorze!

Na początku napisze kilka słów o tym pisarzu. Autor książki oprócz pisarstwa, zajmuję się tworzeniem scenariuszy oraz gra na akordeonie. Najbardziej znany jest przede wszystkim ze swojego pseudonimu artystycznego, Lemony Snicket. Pod własnym nazwiskiem opublikował powieści dla dorosłych pod tytułem : „Basic Eight”, „Watch Your Mouth” oraz „Adverbs”. Ostatnia z podanych doczekała się tłumaczenia polskiego i dzięki wydawnictwu Świat Książki została wydana pod tytułem „Natychmiast, naprawdę, mocno”

 

O czym jest książka!

Cały cykl o sierotach Baudelaire ciągnie się przez trzynaście tomów (Na początku miały być prawdopodobnie tylko cztery części).

Tytuły części:

  1. Przykry początek
  2. Gabinet gadów
  3. Ogromne okno
  4. Tartak tortur
  5. Akademia antypatii
  6. Winda widmo
  7. Wredna wioska
  8. Szkodliwy szpital
  9. Krwiożerczy karnawał
  10. Zjezdne zbocze
  11. Groźna grota
  12. Przedostatnia pułapka
  13. Koniec końców

Historia zaczyna podczas pochmurnego dnia, gdzie Wioletka, Klaus i Słoneczko (nasi bohaterowie) spędzają ten nieszczęsny dla nich dzień na plaży. Odwiedza ich niespodziewanie rodzinny bankier, który zajmował się finansami rodziny Baudelaire. Przekazuje im informacje o śmierci rodziców oraz o pożarze ich domu. Trafiają pod opiekę niejakiego hrabiego Olafa, który jest ich bardzo dalekim krewnym. Od samego początku, nowy opiekun wydaje im się podejrzany. Jak się okazuje, nie jest to Olaf, za którego się przedstawia ich opiekun. Życie dzieci bardzo się zmienia. Odkrywają, że Ohydny Olaf wraz z trupą teatralną czyhają na ich majątek.

Następnie w każdym innym tomie zostają oddani w coraz inne ręce opiekunów. Niestety za każdym razem coś się dzieje. Opiekun albo zostaję zamordowany przez Olafa lub ma miejsce inne niefortunne zdarzenie. Odkrywają przy tym coraz więcej tajemnic. Dzieci także muszą rozwikłać zagadkę tajemniczej grupy  WZS. Co mieli wspólnego ich zmarli rodzice.

 

Moja opinia!

Jeśli jest ktoś, kto tej serii nie czytał to musi koniecznie nadrobić zaległości czytelnicze. To jest moje zdanie. Seria Niefortunnych zdarzeń to cykl, który zagłębia w świat tajemnic, które do końca potem nie zostają wyjaśnione.

Narratorem historii jest Lemony Snicket, który sam odgrywa w tych niefortunnych zdarzeniach jakąś niejasną rolę. Przy czytaniu tej serii doznałam silne emocje. Nasuwało mi się bardzo dużo pytań. Między innymi – gdzie są dorośli? To przecież tylko dzieci.

Autorowi udało się w oryginalny sposób zbudować bardzo niepokojącą atmosferę stworzona przez hrabiego Olafa. Należy dodać, iż każda część kończyła się w taki sposób, że należało p[przeczytać kolejną by dowiedzieć się więcej.

Podobały mi się wykonane ilustracje stworzone przez Bretta Helquista.

Muszę wam zdradzić, że zakończenie jest niespodziewane.

Dziełem tego autora zostało także wydane „Lemony Snicket: Nieautoryzowana autobiografia”. Książka ujawnia część faktów z życia Lemony Snicketa oraz z działalności WZS

10 ciekawostek, których nie każdy jest w stanie wyszukać!

1)  W „Szkodliwym szpitalu” można natknąć się na nazwiska bohaterów z innych książek. Między innymi: : Michaiła Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata”; Harukiego Murakamiego „Norwegian Wood”; czy też Bernarda Rieux  – „Dżuma” .

2)  W „Zjezdnym Zboczu” Klaus cytuje Nietzschego:

„Ten, który walczy z potworami, powinien zadbać, by sam nie stał się potworem. Gdy długo spoglądamy w otchłań, otchłań spogląda również w nas.”

3) Hasłem do kwatery głównej WZS jest przewodnia „Anny Kareniny” Lwa Tołstoja.

4) Gdy Olaf przebiera się za postać , która nie jest podoba ani do kobiety ani do mężczyzny, Słoneczko wykrzykuję słowo “Orlando” czyli nawiązuję ona do Woolfa „Orlando”, która opowiada o poecie zmieniającym płeć

5) detektyw Dupin to nawiązanie do C. Auguste’a Dupina, pierwszego w historii literatury detektywa, stworzonego przez Edgara Allana Poego.

6) Nazwiska opiekunów Baudelaire’ów – Jeremiego i Esmeraldy Szpetnych) to nawiązanie do Jerome’a D. Salingera

7)  Nazwisko głównych bohaterów, Baudelaire, to odniesienie do francuskiego poety – Charlesa Baudelaire’a

8)  Każda część zadedykowana jest ukochanej Snicketa, umarłej Beatrycze – jest to nawiązanie do ukochanej Dantego, Beatrycze Portinari, którą poeta uwiecznił w „Boskiej Komedii”.

9) Na informację o tym, że Izadora Bagienna jest poetką, Słoneczko reaguje imieniem greckiej poetki: “Safona!”.

10) W „Wrednej Wiosce” Hektor cytuje słowa z „Alicji w Krainie Czarów” mówiąc „Robi się coraz osobliwiej!”

 

 

Tagged , , , , , ,